Nasılsın? Umarım iyisindir. İyi ol.
Huh, ben mi? Ben de
Geçtiğimiz haftasonu hayatımdaki en berbat haftasonuydu sanırım.
Bu zamana kadar hayatımda kötü zamanlarım oldu, herkes gibi. Çok kötü zamanlarım. Hakkımda çok az kişinin bildiği şeyler yaşadığım zamanlar. Onları geride bıraktığıma seviniyorum ama bu haftasonu o zamanlardan da beterdi.
Kendimi hiç bu kadar mutsuz hissetmemiştim. Mutsuz hissettiğimde genelde ağlar ve bu duyguyu içimden atarım. Bunun için şarkılarım var, fotoğraflarım var, anılarım var.
Ama nedense ne kadar ağlasam da bu içimdeki mutsuzluğu atamadım. Daha doğrusu, pek ağlamayı bile beceremedim. Ağlamak isteyip de ağlayamamak, çok kötü bir şeymiş anladım ki.
Ağlamaktan hiçbir zaman çekinmedim. Ağlamanın kişiyi zayıf gösterdiğini de düşünmüyorum.
Onu insan yapan bir şey olduğunu düşünüyorum. Ağlarken kendimi hissediyorum.
Kalpsiz, duygusuz, ruhsuz bir bitch olduğumu düşündüğüm zamanlarda da işe yarıyor. Gülmekten bir farkı yok aslında düşündüğünde. Rahatladığın için bir süre sonra bağımlılık bile yapıyor. :')
Yok yahu, bu kadar psikopat bir insan değilim aslında. En iyi zamanlarımın olması gerektiği yıllarım bir şeylerin eksikliğini çekiyor. Ne olduğunu çözdüğüm zaman üzerinde çalışmalara da başlayacağım.
Bunlar dışında iyi bir kadınımdır.
Kim mükemmel ki zaten!?
Garip bir şekilde youtube'da gezinirken sürekli şey videoları denk geliyor;
"Eğer psikolojik desteğe ihtiyacınız varsa, kendinize zarar vermeyi aklınızdan geçiriyorsanız, ya da depresyonda olduğunuzu düşünüyorsanız xxx numarasını arayın! Aramaktan çekiniyorsanız birileriyle konuşun! Arkadaşınıza anlatın! İnsanların en büyük hatalarından biri, depresyonda olsalar bile geçici olduğunu düşünmeleri. Eğer en ufak bir depresyon belirtisi gösteriyorsanız, birileriyle bunu paylaşın."
Ya kimsesi yoksa o kişinin? Ya telefona ulaşamayacak kadar bıkmışsa hayattan?
Bu insanlara nasıl yardım etmeliyiz?
Buna artı olarak, bence herkes biraz depresyonda.
Herkes nasıl atlatıyor bunu?
Atlatmıyorlar. Sanırım sadece üzerini örtüyorlar.
Ben de onlar gibi olacağım. İyi olacağım. İyi olmayı hak ediyorum.
Siz de iyi olun. Bu yazıyı her kim okuyorsa ve düşmüş hissediyorsa, lütfen, lütfen pes etme.
Hayatta herkesin bir yerinin olduğuna inanırım. Herkes bir şekilde yolunu bulur.
Biz de bulacağız. Bulacağımıza inanmalıyız önce.
Gidip kafamı dağıtacak bir şeyler yapacağım :3
Kendinize iyi bakın ve bir sonraki depresif postumda görüşmek üzere! (şa ka)
